رهگذار عمر

روزهای پایانی 2009

navidam — Thu, 17 Dec 2009 16:39:18 GMT

سلام به همه دوستان٬ هنوز هم گاهی تب و گاهی سرحال هستم٬ اما اول اجازه بدین به اون دسته از دوستان که گلایه یا اعتراض داشتند که چرا بنده در سال یا سالهای گذشته اعلام کردم فقط یکبار سالیانه مریض سخت میشم و الان تعداد دفعات بیشتر شده٬پاسخی کوتاه ومستدل بدم.(از دست این ملت نمیشه مریض شد).

خب در این عصر که آدم از امکانات و وسیستم های پیشرفته استفاده میکنه٬ دلیل نمیشه که از ویروسها و امراض محفوظ بمونه! مثلآ امروز که در همه دانشگاهها و موسسات و مدارس و محیط های کاری از کامپیوتر استفاده میشه که از عجایت پیشرفتهای انسان قرن حاضر هست٬ این خودش باعث سرایت میشه٬ از سرما خوردگی ساده تا مریضی های پیشرفته٬پس حواست باشه وقتی میخوای بشینی پشت کامپیوتر و رو کی برد انگشتات بازی کنه باز باید موارد بهداشتی رو رعایت کنی تا هم کلاسی و یا همکارت و یا رئیس عزیز و گرامی سرما و یا آنژین و یا....................... اگر داشته باشه٬ تو نگیری.

اما دوستان قدیمی فکر کنم یادشون هست و البته دوستان همه میدونم اطلاعاتشون از دنیا خوبه. اینجا ما در آستانه ۲ تا جشن بزرگ ارو پاییها و ...... هستیم٬ تولد حضرت عیسی در ۲۴ دسامبر و اغاز سال جدید میلادی٬ و در اینجا همه موسسات و شرکتها و ادارات و ................. برای پرسنل شون جشن میگیرند٬ مدرسه ما امروز جشن بود و چون افراد از کشورهای مختلف هستند٬قرار هم بود هرکسی غذای محلی و یا از غذاهای ملی و کشورش رو درست کنه٬ منهم چون دیدم خانومها در کلاس ما اکثریت رو دارن و خودشون همه استادند ٬بخصوص این خانومهای ترکیه ایی٬ گفتم من مخلفات میارم٬مثل نوشابه- بورانی . یا ماست و خیار و............ استاد ها و معلم های دانمارکی هم عین ارتباطها و طرز تفکرشون همه غذاها رو نوش جان میکنن و نه نمیگند٬ از غذاهای افریقایی تا افغانی- ترکی - ایتالیایی و....................... اما دیروز دیدم تبم زیادشد٬ گفتم ممکنه من فردا یعنی امروز نتونم بیام جشن٬ وانگهی نکنه چیزی درست کنم بعد همه مریض بشن و تب بکنندو سرماو..... بعد ابروی غذای ایرانی بره. رفتم دیروز پول دادم سهم خودم و گفتم میوه یا نوشابه و......../.

اما امروز ظهر دیر وقت رفتم دیدم به به چه خبره٬ درد بگیره این مریضی رو که ما رو از خوردن انداختن و این خانومها کشور ترکیه معرکه کاشته بودند و من فقط نگاه کردم و سفره ایی بود وموزیکی و................... اما چون یه کاری داشتم رفتم دفتر و ساختمان دیگه و بعد یادم اومد ایکاش عکس میگرفتم تا این خانومهای هموطن که ادعا میکنن درغذا درست کردن ال و بل یاد بگیرن!

پ-ن: چند تا عکس از برف امروز گرفتم (بغیر ازعکس مربوط به تظاهرات محیط زیست٬ بقیه رو خودم گرفتم همین امروز٬اون کاج کریسمس هم در دفتر مدرسه هست) که لااقل اونجا نمیاد بدونین اینها دعا نکرده براشون نعمت میباره٬ ببینین شما چه گناهی کردین.

پ-ن: این داستان محیط زیست تا این لحظه هیچ تصمیمی نگرفتن و خوردن و خوابیدن و دعوا مرافعه کردن

پ-ن. من پیشنهاد میدم اینها که نمیتونن تصمیم بگیرن و خیلی هم ادعای مدیریت میکنن٬ اینها رو بفرستیم کره ماه زندگی کنن و ما خودمون کره زمین عاری از میکروب و ویروس و ....................... درست میکنیم.

نگران نباشید

navidam — Tue, 15 Dec 2009 20:41:18 GMT

خب "سرد که از خیلی وقت شده بود ٬اما امروز این برف زمستونی هم اومد وباور کردیم زمستون رو.البته الان که می نویسم یه کمه یا یه نمه تب دارم و کمی سرما خوردگی٬خواهش میکنم کمی فاصله بگیرین که بعد نشینین همه جا بگین از من سرما خوردگی به شما سرایت کرده.

امروز نمی خواستم بنویسم٬ اما از اون وقتی که شنیدم این کنفرانس یا اجلاس کپنهاگ تا حالا به نتیجه وتصمیم مناسبی نرسیده و عده ایی از کشور ها هم میگن قهر کردند و احتمالا رفتند٬ من خیلی فکرم مغشوش و نگران هست٬ که آخه اینهمه خرج و هزینه و حدود دوهفته بخور و بخواب از جیب کی رفته ! من که از سهمی خودم نمیگذرم.تازه بامعترضین به اوضاع جهانی وهمینطور وضعیت محیط زیست و......... برخورد و درگیری هم داشتند و بگیر و ببند.بگذریم اینروزها انگاری کتک کاری و بزن بزن و... مد شده ومدرن ترینش دم و دهن نخست وزیر ایتالیا بود که خونین ومالینش کردن و بعد گفتن طرف مریض روحی ویا روانی هست٬گفتم بابا اون عجب مریضی هست که نشونه گیریش اینقدر خوبه؟!!

برای اجلاس و گردانندگان این کنفرانس هم توصیه میکنم٬زیاد خودشون رو نگران دارو درخت نکنند٬ و یا آینده انرژی! همین چیزهایی که داریم وهست به مساوات با هم دیگه تقسیم کنیم من یکی راضی ام. نه اینکه اونطوری با مردم رفتار کنین که یارو جونش به لبش برسه و کاری که با نخست وزیر ایتالیا کردند با شما بکنند.

سر سام گرفتم

navidam — Sun, 13 Dec 2009 20:33:18 GMT

قدیمها خیلی خوب بود٬واسه اینکه نه رادیو بود نه تلویزیون ونه روزنامه و نه اخبار ونه...................... از همه مهمتر که این اینترنت بی صاحب هم نبود٬ که راه به راه از سراسر دنیا خبرهایی بشنوی که احساس ناخوشی از این دنیا داشته باشی٬ از هر سر این دنیا صدای جنگ و یا کتک میاد.

تازه اونموقع اگر مریضی هم در کار بود کی میدونست چی به چیه؟ اصلآ بابا طرف خودش هم نمی فهمید به چه علت مرده تا چه برسه به من وتو٬اما الان از مواد غذایی گرفته تا سلام و علیک میگن ویروس داره٬ حتی این کامپیوتر هم ویروس داره٬ از ویروس امفولانزای خوکی گرفته تا................... آدمی که کمی سرما خورده باشه میگن به هم دست ندین وروبوسی نکنین و.......

اینهمه پیشرفت به درد لای جرس هم نمیخوره٬ آب و هوا خراب- منابع معدود و کم- برف و بارون نمیاد- گاز قطع٬ و............................................. تازه ما هم که همش پای این نت نشستیم تا یکی چشم ابروش تکون بخوره ویا صدای تق وتوقی از جایی در بیاد وفرت وفرت بنویسیم.

میگم ایکاش میشد زندگی رو با چاپ و انتشار خبر های خوب دوباره از نو بنیان نهادوساخت.

من و تو نسل بی پرواز بودیم

navidam — Sat, 12 Dec 2009 16:56:18 GMT

^{هوا باراني است و فصل پاييز}

^{گلوي آسمان از بغض لبريز}

^{به سجده آمده ابري كه انگار}

^{شده از داغ تابستانه سرريز}

^{هواي مدرسه ، بوي الف با}

^{صداي زنگ اول محكم وتيز}

^{جزاي خنده هاي بي مجوز}

^{و شاديها و تفريحات نا چيز}

^{براي نوجواني هاي ما بود}

^{فرود خشم و تهمت هاي يكريز}

^{رسيده اول مهر و درونم پراست ازلحظه هاي خاطرانگيز}

^{كلاس درس خالي مانده از تو من و گلهاي پژمرده سر ميز}

^******

^{هوا پاييزي و باراني ام من درون خشم خود زنداني ام من}

^{چه فرداي خوشي راخواب ديديم ! تمام نقشه ها بر آب ديديم !}

^{چه دوراني چه روياي عبوري ! چه جستن ها به دنبال ظهوري !}

^{من و تو نسل بي پرواز بوديم اسير پنجه هاي باز بوديم}

^{همان بازي كه با تيغ سرانگشت به پيش چشمهاي من ترا كشت}

^******

^{تو جام شوكران را سر كشيدي به ناگه از كنارم پر كشيدي}

^{به دانه دانه اشك مادرانه به آن انديشه هاي جاودانه}

^{به قطره قطره خون عشق سوگند به سوز سينه هاي مانده در بند}

^{دلم صد پاره شد بر خاك افتاد به قلبم از غمت صد چاك افتاد}

^{بگو آنجا كه رفتي شاد هستي ؟‌ در آن سوي حيات آزاد هستي ؟}

^{هواي نوجواني خاطرت هست ؟‌ هنوزم عشق ميهن در سرت هست ؟}

^{بگو آنجا كه رفتي هرزه اي نيست؟ تبر تقدير سرو و سبزه اي نيست ؟‌}

^{كسي دزد شعورت نيست آنجا ؟‌}

^{تجاوز به غرورت نيست آنجا ؟}

^{خبر از گورهاي بي نشان هست ؟‌}

^{صداي ضجه هاي مادران هست ؟‌}

^{بخوان همدرد من همنسل و همراه}

^{بخوان شعر مرا با حسرت و آه}

^{دوباره اول مهر ست و پاييز}

^{گلوي آسمان از بغض لبريز}

^{من و ميزي كه خالي مانده از تو}

^{و گلهايي كه پژمرده سر ميز}

^{هيلا صديقي}

با صدا و تصویر شاعر

اینجا

می تونید بشنوید و ببینید.

بازم دنیای ما

navidam — Fri, 11 Dec 2009 15:56:18 GMT

خب آقای اوباما هم جایزه اش رو گرفت و بی معرفت یه تعارف خشک وخالی هم به ما نکرد٬ ما که چیزی نگفتیم که بابا این جایزه رو که بهت دادن کلی حرف و حدیث هست٬ تازه تو داری کلی نیرو میفرستی برای افغانستان. اما مفت چنگش ٬ من که راضی ام و اصلآ باور کنین حسودی نمیکنم٬میدونی چرا؟ من اصلآ خوش تیپها رو دوست دارم٬ اون قد و قواره اش می ارزه به یه دنیا٬ البته تو سالهای قبل هم این آقای خاتمی بد نبود و اونهم قد و قواره ش و تیپش خوب بود٬ اما دیگه شلوغ پلوغ شد و برای اون دست نداد٬خب آخه به شانس هم هست و تازه اونموقع کسی باورش نمیشد که یکی از ایران پاشه و از صلح و گفتگوی تمدنها بگه و....................... ای بخشکی شانس.

اما مورد بعدی کنفرانس جهانی محیط زیست در کپنهاگ هست!

آخه من نمیدونم این گاز های گل خانه ایی دیگه چه بلایی هست جون ما افتاده؟ ما کم بلا و مریضی داشتیم٬ اینهم اضافه شد٬ضمن اینکه اوضاع ببین چقدر خرابه که از همه سران کشورها خواستن در این جلسه شرکت کنند و بشینن تا راه حلی پیدا کنند برای اینکه گرمای زمین بالا نره ٬وگرنه این یخهای قطب شمال آب بشه این وبلاگ منو آب میبره و بعد شما دیگه نمیتونین از وبلاگ پر بار من فیض ببرین. از من گفتن ٬ یعنی بحث روی افزایش چند درجه سانتی گراد هست و البته ته کشیدن منابع جهانی انرژی هم پشت بندش داریم. در گذشته و امروز که همه چی بود به جون هم افتادیم٬ وای به حالی اینکه انرژی هم کم بیاریم.

این اتحادیه اروپا هم فقط برای ما خواب تحریم داره!

دنیای کنونی ما

navidam — Wed, 09 Dec 2009 16:39:18 GMT

در این دنیای ارتباطات که هر روز سرعت ارتباطات بیشتر و بیشتر میشه هنوز خیلی ها هستند مشکل ارتباطی دارند .

در خیلی از کشور های خوب و پیشرفته بیشتر از اینکه به بچه ها اول درس ریاضی یا عدد و رقم ویا علوم طبیعی و یا جغرافیا و امثالهم تعلیم بدهند٬تعلیم ایجاد ارتباط اعم از سخن گفتن ٬ وشنیدن ٬اعتماد بنفس ( خودخواهی نه)٬جستجو کردن ٬خواستن موارد مورد نیازشون وشناخت ......میدهند. البته محیط پر از آرامش هم براشون درست میکنند تا فکر کردن هم یاد بگیرند.

محیط نت رو دوست دارم که ازمحصل تا کارگر - دانشجو تا کارمند٬ بیکار تا خانه دار- پزشک تا استاد دانشگاه-خبرنگار تا نویسنده-هنرمند تا سخنور................... واز۱۰ تا ۱۲ ساله الی۵۰ به بالا رو میتونی ملاقات کنی.

خب باشه حالا میگی یعنی چی؟ چه گلی به سر خودمون میتونیم بزنیم.

تکمیل و ارتقا’ آری / تخریب وتهدید ممنوع

navidam — Mon, 07 Dec 2009 18:14:18 GMT

نقل از پست قبل:محدویت برای هم....

وقتی پست قبلی رو میخواستم بنویسم در مورد ایجاد محدودیت برای همدیگر به نتیجه هایی رسیده بودم که فکر میکردم میتونه بنوعی نهایی باشه٬ اما نمیدونم چی شد که تر جیح دادم که نظرات شما رو بشنوم٬البته مصلحت طلبی و یا زرنگ بازی نبود٬شاید مقداری عصبانی بودم از مواردی که پیش اومده بود و......

اما وقتی کامنت های شما رو دیدم٬ بواقع به خودم گفتم کار عاقلانه ایی کردم٬ چون کامنتهای دوستان دید منو بیشتر باز کرد و فهمیدم شاید تا موقعی که در دنیای مجازی باشیم این دنگ و فنگ ها وحواشی اون رو خواهیم داشت ٬مگر اینکه به مرور سالها و پر تجربه شدن٬ در این زمینه ها با مشکل کمتری روبرو باشیم٬ به تصور من ایجاد محدویت برای هم میتونه از برداشتهای بسیار غلط و اشتباه از مفهوم نوشته ها و یا کامنتها باشه تا اینکه انتظار یا خواست ما این باشه که دیگران در قالب تفکر و تصور ما بنویسند. و البته خود من نویسنده هم میتونم با نا دیده گرفتن فرهنگ و یا باور ها و تفاوتها و نا دیده گرفتن حساسیتها به نوعی بعضآ به تحمیلها و واکنش ها دامن بزنم. البته بعضی از دوستان هم همونطوریکه کامنت گذاشتند معتقدند که وبلاگ نویسی یه نوع شخصی نویسی هست و هر کسی میتونه با توجه به شناخت و خواستش هر چی بنویسه و خواننده تصمیم میگیره بخونه یا نخونه. البته با اینکه من با بخشی موافقم ٬اما در اینجا ما با ارتباط روبروهستیم و نمی تونیم بی تفاوت از رنجش ها و دور شدن از ارتباطها باشیم٬ضمن اینکه بخشی از خوبی نت و وبلاگ و امثالهم قشنگی اش به ارتباط ها هم هست.

یکی میخواد ما از عشقهای دوران جوا نی و کودکی بنویسم یکی میگه این بد و زشته که تو در این سن وسال.... ؟!!یکی میخواد من سیاسی بنویسم و اگر ننویسم دیگه منو تحویل نمیگیره و با نیومدنش میخواد به من ........................! یکی کنکاش میکنی و بو میکشی ببینه کجای کار و یا بدن ما بوی سیاست میده و گاهی هم مشکوکانه رفتار میکنه و یا دنبال هک کردن هست ! و یا عده ایی تهدید حذف وبلاگ مارو میکنه ٬و درنهایت یکی از کلمات محبت آمیز ما ٬برداشتش اینه که نکنه عاشقش شدیم و ...................!!!!!

خیلی دوست داشتم اکثر کامنت های زیبا و پر معنی و مفید پست قبل رو اینجا یه بار دیگه می نوشتم تا با هم مرور کنیم و نمی خواستم انتخابی بنویسم و تعدادی از کامنت های خوب رو کنار بذارم٬ اما از طرفی هم نمی خوام طولانی بشه و شما بیحوصله بشید.

خانوم ميم

شنبه 14 آذر1388 ساعت: 14:0

نوشتن وقتي سخت ميشه كه يا خيلي با خودت درگير بشي يا خيلي رها ... براي من كه اينطوره ...

زن بیقرار

شنبه 14 آذر1388 ساعت: 14:16

اینکه به خودمون اجازه ی قضاوت در مورد دیگران میدیم باعث میشه محدودیت ایجاد کنیم

: سوفیا

شنبه 14 آذر1388 ساعت: 18:22

محدودیت ایجاد میکنیم با دوست داشتن یکی و حساسیتی که روش نشون میدیم و بدون اینکه بخواهیم باعث خودسانسوری طرفمون میشیم
محدودیت ایجاد میکنیم وقتی با کامنتهای توهین آمیزمون"بی ربطمون"قضاوت گرمون و...باعث ناراحتی نویسنده میشیم
محدودیت ایجاد میکنیم وقتی چون کسی مثل ما نمینویسه زیر سوالش میبریم
محدودیت ایجادمیکنیم وقتی...

مهاجر

شنبه 14 آذر1388 ساعت: 19:8

بالاخره دوستی محدودیت ایجاد می کنه؟
نمی کنه؟

امین آزاد

شنبه 14 آذر1388 ساعت: 21:20

باید پرده و فیلتر محدودیت هارو پاره کنیم

محبوبه میم

شنبه 14 آذر1388 ساعت: 22:42

به موضوع بسیار مهمی اشاره کرده اید . ما همیشه دیگران را در حلقه های باید و نباید خود محصور می کنیم .اما نویسنده راه دیگری هم دارد ؛ آزادی بی قیدانه ! تنها در این صورت است که نوشتن شکل جدی خود را می یابد ، دور از تمام اما و اگرها .
سپاس

پدرام

یکشنبه 15 آذر1388 ساعت: 17:12

نه فیلتر خوب است و سانسور کردن خود و دیگران اما انچه باید مد نظر قرار داد ملاحظات حریم خود و دیگران است!!!

نیلوفر

یکشنبه 15 آذر1388 ساعت: 22:33

زمانی که یه نویسنده نیاز به حمایت خواننده هاش داره نوشته هاش به قالب افکار خواننده هاش در میاد زمانی که احساس خود برتری نسبت به دیگرران داریم جلوی شکوفا شدن بقیه ی استعداد هارو می گیریم یا دیگران با انتقاد های بی موردشون جلوی احساست نویسنده هارو میگیرن به هر صورت عمل و عکس العمل نویسنده ها و خواننده ها رابطه ی مستقیم دارن ای کاش میشد هم درست انتقاد کرد هم درست فکر کرد.موفق باشید

سهراب

یکشنبه 15 آذر1388 ساعت: 23:26

اوائل که تازه شروع کرده بودم راحت تر مینوشتم. اما الان که احساس میکنم عده ی زیادی میخونن سخت تر میتونم حرفم رو بزنم.
ممنون از 2 تا کامنتی که گذاشتید. از این به بعد سعی میکنم این وبلاگ رو با دقت دنبال کنم.

نیما1394

دوشنبه 16 آذر1388 ساعت: 0:21

سلام نوید جان خوبی عزیز
من فکر میکردم دنیای مجازی محدودیت نداره اما با دنیای واقعی هیچ فرقی نداره تنها مزیتش اینه که میشه با جنس مخالف ارتباط برقرار کرد که اون هم حتما باید در چار چوب اخلاق باشه و لاغیر

کامران

دوشنبه 16 آذر1388 ساعت: 0:29

سلام
با عرض معذرت از تاخیر.
با شما موافقم. نوشتن (البته خوب نوشتن)همیشه سخت است.
برقرار باشید

بهاره الف

دوشنبه 16 آذر1388 ساعت: 1:21

آدما خلق شدن برای محدود کردن و آزار دادن هم!

حسام

دوشنبه 16 آذر1388 ساعت: 19:2

سلام
با نظر شما موافقم، فرهنگ هر جامعه هم می تواند در بر دارنده محدودیت هایی برای فرد باشد. حال مفید یا مضر بودنش جای بحث دارد.

راستی مگر شما ورزشکار نیستید؟!

: ستاره

دوشنبه 16 آذر1388 ساعت: 11:54

1. من اعتقاد دارم که وبلاگ یه چیز شخصیه ..هر چی نظرمه و دلم می خواد توش می تونم بنویسم ...کامنت دونی هم یه چیز عمومیه ..هز کی هر چی دوست داشت توش می تونه بنویسه ...ولی دلیلی برای اینکه من گوش بدم و یا ندم وجود نداره...
2. همیشه دلم می خواد پشت این صفحه مجازی بمونم تا مجبور به خود سانسوری نشم ..دلم می خواد همچنان محازی باشم تا همه دل خواسته هاش بد و خوب و زشت وز یبا مو بدون سانسور بنویسم ...پس این واقعی شدن ممکنه یه دلیل برای ننوشتن باشه
3 / یادم رفت
4. عکس منتخب .. اولیه

محدویت برای هم....

navidam — Sat, 05 Dec 2009 09:10:18 GMT

گاهی بنظر میاد نوشتن هم اینروزا سخت شده ٬البته حتمآ همه دوستان میگن:

به جون خودت چشم بسته غیب گفتی!!؟

اما منظورم اون بخشی که مربوط به بیرون از ما یعنی امثال کنترل های بلاگفا و یا مسئولین ودست اندر کاران نیست٬

مد نظر من اون بخشی هست که من و تو برای هم محدودیت ایجاد میکنیم٬ آیا به نظر تو اینطور نیست؟ یعنی میگی ما باهم اینطور نیستیم ؟ یا محدویت برای هم ایجاد نمی کنیم؟ و یا اینکه منظورت اینه نمی تونیم برای هم محدودیت ایجاد کنیم؟ تو نظرت رو بگو و من در پست بعدی خواهم گفت چطوری؟.شاید هم موافق هم باشیم و یا شاید من اشتباه میکنم!

کج فهمی و انتقال...

navidam — Wed, 02 Dec 2009 22:49:18 GMT

سالهایی که در ایران شاغل بودم٬مدیران زیادی دیدم که گاه میشد گفت استثنایی هم بودند و پر از تجربه و خصیصه های خوب ومهمتر که تجربه هایشان را انتقال میدادند. در این زمینه هم خاطرات و هم اتفاقات بسیاری در ذهنم هست٬ولی امشب خیلی دنبال خاطرات و اتفاقات نیستم.بیشتر به یادم اومد توصیه ایی که یکی از مدیران خوب به من ویا برای من داشت و من زمانی شد که بکار بستم و نتیجه اش و یا نتایجش رو دیدم.اونهایی که در محیطهای جمعی و شغلی و بخصوص در شرکتها و کار خونه ها کار کردند میدونند که خیلی اوقات این محیط ها تحت تاثیر نقل و قول ها و حرف و حدیثها دچار تشنج و یا اختلاف و حتی درگیری بین دو یا چند نفر میشود ٬ بماند که چشم و هم جشمی ها بخل ها کج فهمی ها هم میتونه اوضاع رو شدیدآ بحرانی کنه. ارتباطها از عوامل مهم داخل این شرکتها و موسسه های و محیط های شغلی و.... هست.

یکی از مدیر های خوبم همیشه به من تاکید و یاد اوری و یا اموزش میداد که در گروههای ارتباطی که هستم( مثلا:منظور ارتباط های میان سرپرستان با پرسنل - همرده ها- روءسا- مدیران٬ حرفها همیشه رد و بدل میشود و خیلی بدگویی ها میتونه گفته بشه و تو شنونده باشی٬ سعی کن که تا اونجایی که ممکنه انتقالش ندهی٬ زیرا اولا صحت و سقم اش معلوم نیست و ثانیآ با انتقال اون بین افراد بد بینی و نا راحتی ایجاد میشه٬ ثالثآ ممکنه در دراز مدت دیگران احساس خوبی از تو به ذهن نداشته باشند٬رابعآ: سعی کن موارد مثبت و تعریف اگر دیگران پشت سر هم میکنند روی آنها تاکید وانتقال دهی تا محیط بیشتر حس خوب داشته باشه.

البته چند چون این موضوع زیاد هست٬ مورد بالا بیشتر در اثر کج فهمی یک دوست یا یک وبلاگ نویس یا یک کامنت گذار به ذهنم دوباره خطور کرد.

هوش وحواس وارتباط با دیگران

navidam — Tue, 01 Dec 2009 14:17:18 GMT

داشتم امروز با دوست ٬همکلاسی٬ همولایتی ام و........ صحبت میکردیم که پر از شور و شوق بود٬ اصلآ ما دوتایی با هم خیلی خوب همکاری وتبادل نظر داریم آنقدر که هر دو یمان پر از انرژی میشویم و اعتماد بنفس میگیریم و کارها برایمان آسان میشود و.... بالا وبالاتر میرویم.حول صحبت ما بیشتر دور و حوالی کار ومانعی که اینروز ها برای دست یابی به کار پیدا کرده ایم ٬ هر چند که امکانات هم کم نیست اینجا. بحث و صحبت مون کشید به اینجا که اگر بخواهیم در رشته ایی در همین دوران تحصیل یا کسب آموزش کنیم٬ اطلاعات مون متفاوت بود و این دوست نظرش این بود که حقوق ماهیانه ایی که به ما پرداخت میشه نسبتآ کامل هست و من نظرم و یافته هام و یا اطلاعات اخذ شده ام این بود که حقوق دریافتی به نصف یا کمتر تقلیل پیدا میکنه.

همه این توضیحات و تفصیلات به اونجا ختم شد که نظر اون دوست تا حدودی و در مواردی درست از آب در اومد و مفید. وبعد تلفنی وقتی با هم مجدد صحبت میکردیم جویای این شدم که اطلاعات رو از کجا گرفته بودی٬ و توضیح داد از دوست دیگه ایی گرفته بود.

نتیجه همه موضوع این شد که اگر امروز اطلاعی و یا خبری که از جایی بهت میرسه این نیست که حتمآ همان روز و یا فقط برای خودت مفید واقع بشه٬ و میتونه اون اطلاع یا خبر و.... در جایی دیگه در روزی دیگه بدرد خودت و یا دیگری بخوره .

مورد بعدی که با اون دوست به نتیجه رسیدیم این بود که بعضی آدمها یا اینکه خودشون رو دانای کل( همون عقل کل) میدونند و یا اینکه یافته های خودشون رو بهترین ونهایت می بینند٬ در صورتیکه همه آدمها چشم و گوش دارند و منابع اطلاعات و گاهی هم ویژه٬ولذا در خیلی اوقات میتونه اطلاعات ما با آگاهی دیگر دوستان یا دیگران تکمیل بشه.

بستن چشم و گوش ما و همینطور هوش حواس ما به سمت محیط و دیگران میتونه باعث نارسایی اطلاعات ما و آسیب ناشی از خود خواهی باشه.

پ-ن :مورد بالا میتونه در موارد یگه هم بنوعی صدق کنه!مثلآ اگر برای تولدت کسی هدیه ایی آورد که مورد پذیرش و یا نیازت نبود٬ احساس بد بهت دست نده٬ شاید کسی هست دور و برت که بهمون چیز نیاز مبرم داشته باشه و یا از این قبیل....